Aloi ialah campuran dua atau lebih bahan kimia (sekurang-kurangnya salah satunya adalah logam) dengan sifat logam. Ia biasanya diperoleh dengan menggabungkan setiap komponen menjadi cecair seragam dan kemudian memeluwapkannya.
Aloi boleh terdiri daripada sekurang-kurangnya salah satu daripada tiga jenis berikut: larutan pepejal fasa tunggal unsur, campuran pelbagai fasa logam, atau sebatian antara logam. Mikrostruktur aloi dalam larutan pepejal mempunyai fasa tunggal, dan sesetengah aloi dalam larutan mempunyai dua atau lebih fasa. Taburan mungkin seragam atau tidak, bergantung pada perubahan suhu semasa proses penyejukan bahan. Sebatian antara logam biasanya terdiri daripada aloi atau logam tulen yang dikelilingi oleh logam tulen yang lain.
Aloi digunakan dalam aplikasi tertentu kerana ia mempunyai beberapa sifat yang lebih baik daripada unsur logam tulen. Contoh aloi termasuk keluli, pateri, loyang, piut, fosfor gangsa, amalgam dan sebagainya.
Komposisi aloi secara amnya dikira mengikut nisbah jisim. Aloi boleh dibahagikan kepada aloi penggantian atau aloi celahan mengikut komposisi atomnya, dan boleh dibahagikan lagi kepada fasa homogen (hanya satu fasa), fasa heterogen (lebih daripada satu fasa) dan sebatian antara logam (tiada perbezaan yang jelas antara kedua-dua fasa). sempadan). [2]
gambaran keseluruhan
Pembentukan aloi sering mengubah sifat-sifat bahan unsur, contohnya, kekuatan keluli adalah lebih besar daripada unsur penyusun utamanya, iaitu besi. Sifat-sifat fizikal aloi, seperti ketumpatan, kereaktifan, modulus Young, kekonduksian elektrik dan terma, mungkin serupa dengan unsur penyusun aloi, tetapi kekuatan tegangan dan kekuatan ricih aloi biasanya berkaitan dengan sifat-sifat unsur penyusunnya. Ini disebabkan oleh fakta bahawa susunan atom dalam aloi sangat berbeza daripada susunan dalam satu bahan. Contohnya, takat lebur aloi adalah lebih rendah daripada takat lebur logam yang membentuk aloi kerana jejari atom pelbagai logam adalah berbeza, dan sukar untuk membentuk kekisi kristal yang stabil.
Sedikit unsur tertentu mungkin mempunyai pengaruh yang besar terhadap sifat aloi tersebut. Contohnya, bendasing dalam aloi feromagnetik boleh mengubah sifat aloi tersebut.
Tidak seperti logam tulen, kebanyakan aloi tidak mempunyai takat lebur yang tetap. Apabila suhu berada dalam julat suhu lebur, campuran tersebut berada dalam keadaan wujud bersama pepejal dan cecair. Oleh itu, boleh dikatakan bahawa takat lebur aloi adalah lebih rendah daripada logam konstituennya. Lihat campuran eutektik.
Antara aloi biasa, loyang ialah aloi kuprum dan zink; gangsa ialah aloi timah dan kuprum, dan sering digunakan dalam patung, perhiasan, dan loceng gereja. Aloi (seperti aloi nikel) digunakan dalam mata wang sesetengah negara.
Aloi ialah larutan, seperti keluli, besi ialah pelarutnya, karbon ialah zat terlarutnya.